0

Het geschenk doorgeven

Posted by David on 17/12/2014 in Geloof |

De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen zet in deze kerstperiode op verbluffende wijze allerlei online middelen in om de verheugende boodschap rond de geboorte van Christus te delen.

 

Zo is er de schitterende sociale media campagne #ShareTheGift of #HetGeschenkDoorgeven gestart. Via allerlei memes en vooral via een speciale kerst-website, wordt doorgegeven wat de betekenis van Kerstmis is in deze dagen. Dit wordt vooral ondersteund door een leuke youtube video:

Ook op Instagram loopt de campagne, doordat leden wordt gevraagd een manier te bedenken om het Geschenk door te geven en dat op een blad neer te schrijven en dan via een selfie te delen als doel voor jezelf en voor anderen.

 

Ook bekende artiesten zijn mee op de kar gesprongen. Zo hebben The Piano Guys samen met David Archuleta, Peter Hollens en het Mormon Tabernacle Koor een kerstlied opgenomen. In de video zijn meer dan 1000 mensen betrokken om de grootste live kerststal ooit te vormen. Ook Het Laatste Nieuws had een bericht over deze video – weliswaar zonder te vermelden dat het om een Mormoons initiatief ging.

Je kan het liedje trouwens gratis downloaden via Facebook.

Opvallend is ook aan het einde de uitleg waarom deze video werd opgenomen en opnieuw een link naar de #ShareTheGift campagne.

 

En als bekende Mormoonse zangers en muzikanten de handen in mekaar slaan, dan kan ook Alex Boyle niet achterblijven. Hij scoort met een mooi liedje en video over het feit dat een wijze man in deze moderne tijd nog steeds zoekt naar Christus. Ook hier trouwens weer op het einde een verwijzing naar de #ShareTheGift campagne.

 

Ook op facebook hebben we hier in de lage landen niet stilgezeten. We hebben momenteel een campagne lopen waarbij je een gratis DVD over Kerst kan aanvragen. Deze campagne loopt nog tot en met Kerstmis, dus als je graag een mooi kerstverhaal zou brengen op kerstavond, dan is het nu de kans om deze DVD aan te vragen.

 

Mormonen zijn dus duidelijk niet wereldvreemd. We omarmen de moderne technologie en zetten die in voor het goede. Internet wordt vaak slecht belicht omdat er zoveel kwaads mee verspreid wordt, maar het kan ook ten goede gebruikt worden. En dat is de uitdaging van deze campagne: u kan het internet overspoelen met positieve boodschappen. Doet u mee?

 

Tags: , , ,

0

Dag van de ondernemer kan me gestolen worden

Posted by David on 21/11/2014 in Business |

Yihaa! Het is vandaag mijn dag, onze dag voor al wie ondernemer is. Laat het feest zijn. Laat al onze werknemers vandaag eens op straat komen om hun dankbaarheid te tonen voor het feit dat ze dankzij ons een boterham verdienen.

 

Hoeveel mensen zouden er op straat komen moesten we die oproep serieus nemen? Zouden het er honderdduizend zijn? Of een veelvoud daarvan? Of nemen de mensen dat gewoon for granted en komen ze enkel op straat als ze te klagen hebben?

 

Ook de ondernemers zal je vandaag niet op straat zien, laat staan feest vieren. Ik was me er zelfs amper bewust van dat het vandaag mijn feestdag was. Want wat doet een ondernemer nu eigenlijk op de dag van de ondernemer? Gewoon ondernemen. Rondrijden, bellen en vergaderen: allemaal om het evenwicht in kwaliteit tussen leveranciers, werknemers en klanten te vinden en te bewaken.

 

Het is fijn dat er zo’n dag is, dankjewel daarvoor, maar hij gaat te geruisloos voorbij. Buiten wat persberichten van unizo en voka, gebeurt er niks speciaal. Bourgeois zou 20.000 gepersonaliseerde dankbrieven verstuurd hebben, maar waarschijnlijk is zijn bestand niet echt volledig want ik heb vandaag nog geen collega ondernemer ontmoet die zulke brief ontvangen heeft.

 

Hoe kan je een ondernemer dan bedanken op zo’n dag? Als werknemer: zeg eens tegen je baas dat je blij bent dat je voor hem of haar werkt. Als klant: stuur eens een email om te bedanken voor de inzet van de ondernemer. Als leverancier: een doos lekkers als bedanking gaat er altijd in. Maar de belangrijkste tip heb ik voor de overheid: stop met ons als fraudeurs en gangsters te behandelen, knijp onze strot niet fiscaal toe en zorg voor een ondernemersvriendelijk klimaat. Als jullie dat doen, dan kan die dag van de ondernemer me gestolen worden, maar zal ik veel gelukkiger zijn met de dagelijkse appreciatie die ik op die manier krijg.

 

Maar wat ik wel met plezier doe, is zelf dankjewel zeggen. Dank je, beste klanten, om voor mijn bedrijf te kiezen en er in te vertrouwen dat we ons best voor u doen – ook als we eens een steek laten vallen. Dank je wel leverancier, om met ons mee te zoeken naar dat wat we nodig hebben en samen betere business te genereren voor ons allebei. Maar vooral, dank je wel beste werknemer, dat je je elke dag inzet om ons bedrijf te maken wat het is. Zonder jullie alle drie zou het niet lukken en had ik nu niks te vieren.

 

Tags: ,

0

Was ik ook zo?

Posted by David on 13/11/2014 in Familie |

Dit weekend heb ik een paar fantastische dagen gehad met Laurens. We zijn opnieuw op vader-zoon kampeerweekend vertrokken. Dit concept heb ik leren kennen dankzij de kerk en ik heb geleerd dat dit echt van die memory building moments zijn. Het soort van herinneringen die ik graag zelf had gehad en waarvan ik hoop dat mijn zoon ze nog zal koesteren, lang nadat ik er niet meer ben.

 

Ik weet dat Laurens hier enorm van genoten heeft. Toen we dit een paar maand geleden voor het eerst deden, had ik mijn zoon twee dagen bij me zonder dat ik me één keer heb moeten kwaad maken. Hij deed echt zijn uiterste best om gewoon een lief kind te zijn en te genieten van mekaars exclusief gezelfschap.

Een tijdje terug vroeg Isabel aan de kinderen wat voor hen de beste vakantie ooit was en Laurens antwoordde spontaan “mijn kampeerweekend met papa” en niet zoals we verwacht hadden één van de hotels of speciale plaatsen die we als gezinsvakanties achter de rug hebben.

 

Was ik ook zo?

Ik kan het niet weten, want ik heb nooit zo’n vader-zoon weekend gehad. Wel heb ik vaak met mijn vader geprobeerd zijn hobby’s te delen. Ik zorgde dat ik ook interesse had in wat hem bezig hield, zodat we toch dingen samen konden doen. Zo heb ik als kind uren versleten achter een CB of een vishengel. Gewoon om samen met mijn vader te zijn.

Dus ik ben er ook zeker van dat Laurens geniet van die momenten waarop hij mijn onverdeelde aandacht krijgt. Tijdens het jaar is het vaak aandacht verdelen tussen zoveel taken als vader, echtgenoot en kostwinner, maar zulke dagen zijn er gewoon geen andere zaken. Dan is er alleen mijn zoon en ik.

Een aanrader voor alle papa’s.

 

Was ik ook zo? (bis)

Ik stel dezelfde vraag maar nu over iets helemaal anders. We zaten dit weekeinde in Park Molenheide. Een superplek om een paar dagen te kamperen met je gezin (of als je niet van kamperen houdt, een huisje te huren). Leuk subtropisch zwembad en een fantastische binnenspeeltuin. Tevens ook leuke bowling en een binnen mini golf in een leuk thema.

 

Zulke accomodatie trekt dus een pak kinderen en alles is er kindvriendelijk uitgerust. Des te meer viel het volgende voorval spijtig genoeg harder op.

De minigolf (en andere accomodatie) wordt natuurlijk zo veel mogelijk gebruikt, dus blijkbaar ook voor events en niet enkel voor de parkbezoekers. Er was daar een bus aangekomen met wat ik oneerbiedig bruggepensioneerde dokwerkers zou noemen. Ik wil niemand kwetsen, maar daar deden ze me aan denken. Of althans sommigen van hen. Na hun partijtje minigolf ontdekte een groep van hen dat er een cafetaria was in de kinderspeeltuin en dat daar natuurlijk voor de ouders ook een pintje of een leffe kon gedronken worden.

 

Spijtig genoeg bleef het niet bij eentje. Geen mooi tafereel en zeker niet de juiste locatie. Dat was echt geen voorbeeld voor kinderen. Als je dan wil drinken (en wat mij betreft maakt iedereen zelf de keuze of hij dronken wil zijn), dan doe je dat toch niet in een kinderspeeltuin???

Om u te vertellen hoe erg het was: toen het tijd was om te vertrekken, zijn sommigen opgehaald door een parkverantwoordelijke die hen de uitgang wees, maar sommige zatlappen waren te koppig om al mee te gaan en wilden er “nog eentje”. Nadien zochten ze zelf de uitgang. Meer dan een kwartief hebben ze lopen zwalpen tussen de kinderen en uiteindelijk heeft iemand van het personeel hen de uitgang getoond, want op eigen krachten en eigen inzicht vonden ze die niet.

 

Los van het feit dat ik vind dat Molenheide dit niet had mogen toelaten en had moeten ingrijpen, was ik vooral beschaamd. Niet zozeer voor hen, maar voor mezelf. Wetende dat ik voor ik Mormoon was ook wel een trappist of whiskey lustte en soms in te grote hoeveelheden. Denkend dat het leuk was om “te zeveren” met maten.

 

Nu ik dit gezien heb zat ik de ganse tijd te denken “was ik ook zo?”. “Was ik ook de flauwe plezante, die meende dat ik schuifdeuren de andere kant kon doen open gaan?” Ik vond het een erg tafereel voor de kinderen, maar ik ben blij dat ik het zelf gezien heb. Nu pas snap ik hoeveel veiliger en beter mijn leven is, nu ik geen alcohol meer drink. Nu zie ik dat dit gebod inderdaad een zegen is, die me voor stommiteiten behoedt. Ja, ik was ook zo, maar ik wil zo nooit meer zijn.

 

Ik ben dan veel liever de papa die ik dit weekend was: de papa die fijne gesprekken had met zijn zoon, spelletjes speelde en hem kon wijzen op het feit wat alcohol met een mens kan doen.

 

Tags: , , ,

0

10 mannen op cafe

Posted by David on 07/11/2014 in Ideeën |

Hier het verhaal van de 10 vrienden die samen elke dag iets gaan drinken.

 

Stel u voor dat 10 vrienden alle dagen samen enkele consumpties gaan drinken. De rekening bedraagt iedere dag 100€. (Dat maakt normaal 10€ per persoon).

 

Maar onze vrienden bepalen dat de factuur zal betaald worden volgens een verdeelsleutel van de belastingen die ze betalen.

 

Dit geeft volgende verdeling :

De eerste 4 (de armste) betalen niets.

De 5de betaalt 1€

De 6de betaalt 3€

De 7de betaalt 7€

De 8ste betaalt 12€

De 9de betaalt 18€

De 10de betaalt 59€

 

De tien mannen treffen mekaar iedere dag om enkele consumpties te drinken en zijn heel tevreden met de oplossing.

 

Tot de uitbater op een dag beslist van aan het groepje een getrouwheidspremie te geven: “Gezien jullie heel goede klanten zijn, geef ik vanaf vandaag een afslag van 20€ per dag. Ik zal dus nog enkel 80€ per dag aanrekenen”

 

De groep beslist van de 80€ verder volgens dezelfde norm te blijven verdelen. De eerste 4 betalen nog altijd niets.

 

De 6 anderen (de betalende klanten) wilden in eerste instantie de 20€ in 6 delen waardoor iedereen 3,33€ minder zou moeten betalen.

Maar als ze dat deden zou de 5de man moeten betaald worden om mee te drinken.

 

De uitbater stelde voor dat het beter zou zijn elk van de 6 een procentueel verminderende afslag te geven. Hij maakte volgende berekening:

De 5de man moet niets meer betalen. (Een arme meer)

De 6de betaalt 2€ ipv 3€ (33% vermindering)

De 7de betaalt 5€ ipv 7€ (28% vermindering)

De 8ste betaalt 9€ ipv 12€ (25% vermindering)

De 9de betaalt 14€ ipv 18€ (22% vermindering)

De 10de betaalt 50€ ipv 59€ (16% vermindering)

 

Hiermee moest toch iedereen tevreden zijn, dacht hij. De eerste 4 bleven gratis drinken. Er kwam zelfs een gratis drinker bij. De vijf anderen betaalden minder dan vroeger, dus…wie kon er nog iets tegen inbrengen?

 

Maar éénmaal buiten, begon elk van hun zijn toestand te bekijken.

 

“Niet serieus, ik krijg slechts 1€ van de afslag” begint de 5de.

 

Daarop de 6de: “En ik krijg ook slechts 1€ van de 20€ afslag, terwijl de 10de er 9€ van krijgt”

 

“Het is waar “ zegt de 7de “waarom moet hij 9€ krijgen, terwijl ik slechts 2€ krijg. De rijkste krijgt het grootste deel van de afslag.”

 

“Eén minuutje voor Brussel” roept de 1ste “wij 4 hebben helemaal niets gekregen. Dit systeem buit de armen uit.”

 

De 9 mannen omringen de 10de en beginnen hem uit te maken.

 

De volgende avond is de 10de man niet aanwezig.

De 9 andere nemen plaats en drinken zoals altijd, tot op het moment dat er moet betaald worden: dan ontdekken ze iets heel interessant.

Ze hebben niet genoeg geld om te betalen, zelfs niet om de helft af te dokken.

 

Dit, beste vrienden, is de gekende opmerking die velen maken over ons belastingssysteem: De rijksten hebben het meeste profijt bij een lastenverlaging.

 

Belast ze nog meer, beschuldig hen van rijk te zijn en ze zullen zich niet meer vertonen. Ze gaan iets gaan drinken in het buitenland.

 

Voor diegene die het begrepen hebben: geen verdere uitleg nodig.

Voor diegene die het nog niet begrepen hebben: geen verdere uitleg mogelijk.

 

 

Tags: , ,

0

Open brief aan de vakbonden

Posted by David on 06/11/2014 in Business |

Beste vakbondsmensen,

 

Mijn naam is David. Ik ben 41 jaar en ik ben ondernemer. Ik ben ook Mormoon en hecht veel belang aan een samenleving met respect voor elkaar. Als ondernemer vind ik het belangrijk om ethisch zaken te doen. Moest één van mijn werknemers vinden dat ik hen oneerlijk behandel, dan zou ik dat als een falen in mijn identiteit als ondernemer ervaren. Mijn werknemers voeren hun job naar beste vermogen uit, zorgen dat mijn investeringen renderen, dus het is mijn taak hen behoorlijk te verlonen en te waarderen daarvoor.

 

Verloren respect

 

Waar de vakbonden voor betogenMaar waarom is het respect voor mij als ondernemer en werkgever verloren gegaan bij de vakbonden? Ja, ik wil geld verdienen, maar niet op de kap van, maar in samenwerking met mijn medewerkers. Ja, ik wil mijn kinderen een toekomst geven, zoals ik alle kinderen een toekomst wil geven. Als ondernemer is het een dagelijkse uitdaging met tientallen zaken rekening te houden, om op een respectvolle manier te zoeken naar samenwerkingen waar iedereen beter van wordt.

 

Ik wil een bedrijf opbouwen waar het goed is om werken, waar mensen geen stress moeten hebben of er morgen nog werk is voor hen. De overheid maakt het mij altijd moeilijker en moeilijker om die belofte voor hen waar te maken. Dat komt omdat politici onder druk staan van de publieke opinie, die mede door jullie wordt gevormd. Daar wordt de indruk gewekt dat ik als ondernemer een boef ben, die rijk wordt op de kap van een ander. Daar stelt men onomwonden dat als ik nog meer geld moet afgeven, dat ik dat niet zal voelen, dat mijn klanten dat niet zullen voelen, noch mijn leveranciers of werknemers.

Beste vakbond, ik kan u verzekeren dat dit niet het geval is. Ik sta aan het hoofd van een miljoenen onderneming, maar iemand extra aannemen zou super welkom zijn – dan zou ik misschien eens een uurtje meer kunnen slapen dan de vijf uur die ik nu elke nacht slaap – maar dat is zo’n moeilijke onderneming geworden, zo duur en zo omslachtig, dat ik het niet meer aankan. Eén op drie aanwervingen blijkt niet de juiste persoon te zijn in ons bedrijf, maar door het verdwijnen van de proefperiode is dat al een heel pak duurder geworden. Oudere werknemers aannemen: ik zou graag meer maturiteit in mijn bedrijf hebben, maar het is onbetaalbaar geworden. Ze vragen (soms terecht) om het iets rustiger te hebben op hun leeftijd, dus minder productief, maar ze kosten wel meer. Of mensen die misschien minder stabiel in de maatschappij staan? Maar als ze wankelen, moet ik ze binnenkort twee maanden op mijn kostenbalans zetten. Een risico dat ik misschien één keer neem, maar geen tweede keer. Resultaat: wie misschien eens twee keer op twee jaar langdurig ziek is, zal uit bedrijfsoverwegingen de deur gewezen worden. Is dat de bescherming van de zwakkere werknemer die u zogezegd voorstaat?

 

Respect voor eigendom

 

Respect voor eigendom is ook essentieel. Ik zag daarnet een reportage waarin iemand zei dat in de haven van Antwerpen het nog grimmiger zal worden. De beelden die ik vandaag in Brussel zag, doen me nadenken of mijn bedrijf in Antwerpen nog wel veilig is. Misschien nog een reden meer om de boel te sluiten en te verhuizen naar Luxemburg, waar ik als ondernemer veel beter sociaal beschermd ben en gewaardeerd word. Want hier in België betaal ik me blauw, meer dan een werknemer, maar krijg ik minder. Want waarom is mijn kind minder waard, waarom krijg ik een kleiner pensioen? Waarom moet ik elke dag in de auto logboeken bijhouden om te bewijzen dat ik geen crimineel ben?

 

Respect voor volgende generaties

 

Respect ook voor de volgende generaties. Een paar jaar geleden was het even moeilijker in mijn bedrijf. Ik kon een belofte aan mijn werknemers niet nakomen, maar ik was er eerlijk over. Iedereen was akkoord met een jaar uitstel. Men vond het beter een extraatje voor zichzelf te laten liggen in plaats van het bedrijf te hypothekeren of te vragen dat er iemand zou buiten gegooid worden om er zelf beter van te worden. Dat is wat de federale regering nu van iedereen vraagt. We hebben boven onze stand geleefd. We hebben te veel gekregen en de overheid moet – kan niet anders – dan nu wat minder geven.

 

Is het dan nodig om nu op verschillende dagen onze welvaart nog meer te bedreigen, door enorme kosten voor de maatschappij te veroorzaken. Het verlies voor onze samenleving op zulke stakingsdagen kost uiteindelijk meer dan wat u wil redden.

 

Respect betekent ook dat we als gelijken met elkaar praten. Als ik een werknemer verkeerd behandel, dan staat u klaar om hem gratis te verdedigen voor een rechtbank. Als u mijn bedrijf schade toebrengt, kan ik u niet eens voor de rechtbank dagen want u hebt geen rechtspersoonlijkheid. U bestaat niet, u bent eigenlijk een spook, maar spijtig genoeg een zeer tastbaar doch ongrijpbaar spook.

 

Een dankjewel ipv verwijten

 

Beste vakbond, kan u alstublieft eens een open brief schrijven waarin u dank uitspreekt aan de duizenden ondernemers in dit land die uw leden dagelijks werk bezorgen, bezorgd zijn om hun welvaart en elke dag het beste van zichzelf geven om onze welvaartsstaat in stand te houden? Dan zou ik alvast terug meer respect hebben voor u.

 

Met respectvolle groeten,

David Geens

 

Tags: ,

0

What’s in it for me

Posted by David on 04/11/2014 in Opinie |

Ik vind vaak dat je twee soorten mensen tegenkomt: de gevers en de nemers.

 

De nemers zijn de mensen die leven volgens het principe “what’s in it for me?”. Je kent ze wel: mensen die als eerste in de rij staan als er iets uitgedeeld wordt, die er niet voor terugschrikken om wat papier mee naar huis te nemen omdat de werkgever toch genoeg heeft, die misnoegd zijn als de buren de lotto winnen en zij niet…

 

De gevers zijn dan de mensen die graag geven: van hun vrije tijd, hun hebben en houden delen met anderen, altijd klaar staan om te helpen…

 

Mormonen vind je van nature in de groep van de gevers, zonder evenwel dat dit exclusief zo is. Je hoeft geen Mormoon te zijn om een gever te zijn en zeker niet alle Mormonen zijn gevers. Maar wie het evangelie echt dagelijks probeert te beleven, zal van nature proberen te delen met anderen en voor anderen te zorgen. Die hebben als eerste reflex “what can I do to make this world a better place”.

 

Voor mij is dat een grote aanpassing. Ik heb een opvoeding gehad die gericht was op het eerste levensmotto, op een egocentrisch leven volgens het principe “word ik er beter van”. Maar ik heb me daar altijd tegen verzet en altijd de neiging gehad naar de andere kant en als Mormoon ben ik blij dat ik daar nu echt werk kan van maken. Lukt me dat elke keer? Neen, zeker niet. Ik vloek ook al wel eens als men weer eens aan mijn deur staat terwijl ik liever in mijn zetel zou zitten. Ik ben niet perfect, verre van zelfs…

 

Maar ik merk toch dat in de maatschappij het vandaag geen evidentie is om een gever te zijn. Ik erger me mateloos aan wat de vakbonden momenteel bekokstoven. Die stakingen komen er omdat men vindt dat er te weinig “in zit voor zichzelf”. Men denkt op korte termijn en ziet enkel wat men zelf minder zal hebben.

Hoewel men beter op lange termijn ook beter aan zichzelf denkt. De huidige besparingen zijn niet bedoeld om nu iets af te pakken, maar om te zorgen dat je nog een pensioen zal hebben. Het is ook bedoeld om te zorgen dat we allemaal nog welvaart hebben.

 

Ik hoop dat iedereen een beetje de visie krijgt dat we ons allemaal moeten inspannen om van onze welvaartsmaatschappij een betere plaats te maken voor iedereen. Ik denk aan de parabel van de talenten, waarbij dienaars gevraagd werden te werken voor hun heer, dus zonder zicht op winst voor zichzelf. Maar in the end werden de twee die hun best hadden gedaan wel beloond en mochten ze mee genieten van de welvaart van hun meester.

Laat ons allemaal aub eens nadenken hoe we ieder een beetje kunnen bijdragen aan het behoud van onze welvaart.

 

Tags: , ,

0

Mormonen vieren geen allerheiligen

Posted by David on 02/11/2014 in Geloof |

De meeste van onze officiële feestdagen zijn nog steeds katholiek. Niet dat er nog veel mensen bij stilstaan. Een feestdag is een vrije dag voor velen, maar de meeste weten toch nog dat deze periode er één is om stil te staan bij de doden in je familie en vriendenkring.

 

Mormonen vieren geen allerheiligen noch allerzielen (eigenlijk is 2 november de dag van de overledenen, 1 november is om alle heiligen die geen eigen dag hebben gekregen, toch een moment de gloire te geven). Wij treuren uiteraard wel om onze doden, maar ze zijn niet weg. Door dat we kennis hebben van het heilsplan van onze Hemelse Vader, weten we dat onze geliefden gewoon aan een volgende fase begonnen zijn. Dit leven op aarde is maar een fractie in het kader van de eeuwigheid: we bestonden al voor we naar aarde kwamen en we zullen nog eeuwig verder leven.

 

Families kunnen bij mekaar blijven, ook na de dood, dankzij de macht van de verzegeling die op aarde hersteld is. Wij geloven dat als we de nodige verbonden sluiten en nakomen, dat God er zal voor zorgen dat we in het hiernamaals ook als families kunnen samenkomen en onze geliefden weer zien.

 

Dat is ook één van de redenen waarom wij geloven in het dopen van de doden. Het gaat veel verder dan alleen maar dopen, maar we bieden onze voorouders de vrije keuze om alle verordeningen te ontvangen in de geestenwereld zodat – indien ze dat willen – wij later weer allemaal samen kunnen zijn.

 

Dus wij hebben niet één specifieke dag dat wij stilstaan bij onze overleden familie. Dat is eerder een constante in het Mormoonse leven. Daarom besteden we ook zoveel aandacht aan familiegeschiedenis en het opzoeken van onze stamboom. Wist je dat dankzij de inspanningen van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen de meeste archieven wereldwijd bewaard zijn gebleven die helpen om onze stambomen op te zoeken. Wie daar graag meer wil over weten (zelfs zonder religieuze achtergrond) kan altijd een brochure aanvragen of eens een bezoekje brengen aan www.familysearch.org.

 

Hoewel dit voor ons dus geen speciale dag is, wens ik toch iedereen een speciaal moment toe waarbij je terugdenkt aan wie ons reeds ontvallen is. En misschien kan je eens in gebed gaan en voelen dat zij er nog zijn voor jou en jij voor hen…

 

Tags: , , ,

1

Het magische ondergoed van de Mormonen

Posted by David on 19/10/2014 in Geloof |

Nog zo’n vraag die me af en toe wel eens gesteld wordt, is over ons “magisch ondergoed”. Wie googlet op “mormonen” komt dit wel eens tegen en dit prikkelt altijd enorm de nieuwsgierigheid. Zeker als men merkt dat de meeste Mormonen terughoudend zijn om hierover te praten. Een vaak gehoorde uitleg is “dit is heilig voor ons, daarom praten we er weinig over” of nog mooier in het Engels “This is sacred, but not a secret”.

 

Net daarom vind ik het super dat de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen nu een video heeft online gezet die de puntjes op de i zet. Het is niet geheimzinnig, maar we vragen gewoon dat er met respect wordt over gesproken. Ieder geloof heeft zijn symbolen. Pastoors dragen kazuifels, nonnen dragen habijten, boeddistische monniken hun safraangewaden, Joden hun keppeltje… Religie en symbolen zijn onlosmakend met mekaar verbonden.

Mormonen dragen hun symbolen dicht op het lichaam, onzichtbaar voor de buitenwereld. Als teken van een intieme en innige band met God.

 

Magisch is het zeker ook niet. Wij geloven dat het dragen van deze gewaden ons beschermt tegen onheil, omdat ze symbool zijn van onze getrouwheid aan de verbonden die we gesloten hebben met Hemelse Vader en we in ruil bescherming genieten. Geloof kan bergen verzetten en bijgevolg zijn er mensen die misschien te ver door slaan in het alledaagse en gaan zeggen dat het ondergoed effectief op magische wijze hen beschermt tegen ziekte en ongevallen.

Ik zelf geloof dat het een symbool is en niet het gewaad zelf bescherming brengt, maar wel ons geloof en getrouwheid die ons kan beschermen, indien nodig letterlijk zelf. Is dat gek? Iedereen zal zeggen dat wie ongeschonden uit een verschrikkelijk ongeval komt, een goede engelbewaarder heeft. Die engelbewaarder is even magisch als onze gewaden.

 

En als we dan toch over onze religieuze symbolen praten: dit filmpje toont ook de gewaden die we dragen in onze tempels. Zijn ze raar? Niet meer of minder dan de tiara’s en kazuifels die de paus draagt, bij wijze van spreken.

Ze zijn een symbool, gebaseerd op de symbolen die we in de Bijbel vinden. Onze kerk is een herstelde kerk, dus keren we terug naar de symbolen die God zelf heeft geopenbaard vanouds. En omdat we ze niet zichtbaar dragen in de buitenwereld, worden ze als raar beschouwd.

 

Dus als je nog eens met Mormonen praat over hun gewaden, noem ze niet spottend ons magisch ondergoed. We geven graag respect aan ieders mening en we genieten er zelf van als iemand evenveel respect voor ons erfgoed toont door de juiste benaming te gebruiken: onze tempelkleden en het kleed van het heilig priesterschap. Respect komt door begrip en daarom ben ik blij dat we dit eens gewoon kunnen meegeven en dit filmpje tonen.

 

Tags: , , ,

0

Algemene conferentie

Posted by David on 13/10/2014 in Geloof |

Vorig weekeinde hadden we (lees: wij, Mormonen) onze halfjaarlijkse conferentie. Dat is altijd een zalig weekeinde en ik twitterde er dan ook over. Kort daarna kreeg ik volgende interessante vragen:

 

Omdat 140 tekens echt niet lang is om goede antwoorden te geven, bij deze wat uitleg.

 

Al sinds het begin van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, komen de leden twee keer per jaar samen. Minstens twee keer want in de begindagen was bijna iedere bijeenkomst een algemene conferentie: er waren immers nog niet zo veel leden.

 

Maar goed, nu is het dus twee keer per jaar, telkens het eerste weekeinde van april en oktober. Een algemene conferentie is telkens op zaterdag en zondag. Op zaterdag zijn er twee algemene sessies (voor iedereen) en één voor het priesterschap (maw de mannen alleen). De week voorzien is het trouwens een aparte conferentie voor de vrouwen. Op zondag zijn er dan weer twee sessies.

Iedere sessie duurt ongeveer twee uren en omvat voor het grootste deel toespraken door de algemene autoriteiten van onze kerk, afgewisseld met het zingen van lofzangen.

 

LDS conference centerDeze algemene conferentie gaat door in de Mormoonse hoofdstad – Salt Lake City – in het speciaal daarvoor gebouwde Conference Center. Daar kunnen ruwweg 21.000 mensen ter plaatse de conferentie volgen. De plaatsen daar zijn gegeerd en je kan enkel binnen als je tickets te pakken hebt gekregen (die weliswaar gratis zijn, maar die je via geijkte kanalen moet aanvragen).

 

LDS Mormon general conference infographicMaar tegelijk volgen miljoenen leden wereldwijd de uitzendingen. In de VS alleen al zijn er meer dan een half miljoen leden die via TV live mee volgen. In de rest van de wereld kijkt men voornamelijk ofwel van thuis via het internet ofwel komt men samen in een kerkgebouw waar er satellietontvangst is.

Op de infographic (klik voor een grotere versie) kan je wat interessante cijfers vinden over de oktover conferentie van 2013.

 

Leden worden ook aangespoord om de teksten goed te bestuderen. Enige tijd na de conferentie zijn de teksten in een honderdtal talen beschikbaar. Veel leden lezen de toespraken meerdere keren. Ik zelf download de toespraken op mijn iphone en luister in de auto vaak meerdere keren gedurende de zes maanden tussen iedere conferentie.

 

Waarover gaan de toespraken?

 

Dat kan over vanalles gaan. Vaak zijn er bepaalde rode draden te vinden in de toespraken. Zo ontdek je vaak een centraal thema waar onze leiders ons willen voor waarschuwen. Zo is het in het verleden al gegaan over pornografie, over zedelijkheid, over naastenliefde, over zendingswerk, … Deze keer was er een opvallende rode draad over het belang om naar onze profeet te luisteren, om leiding te krijgen in deze woelige tijden. Dankzij levende profeten kan God ons advies geven dat vandaag van toepassing is.

 

Nieuwsgierig? De toespraken blijven jarenlang online staan. Je kan ze bekijken, beluisteren, lezen, … Ze staan voor het grote publiek beschikbaar op http://gc.lds.org.

 

Lokale conferenties

 

Om ook op de andere vraag te antwoorden: ja, er zijn ook lokale conferenties. Om alles een beetje te duiden, even wat uitleg over onze geografische structuur – in een notendop.

In de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen noemt de lokale unit een gemeente of wijk (afhankelijk van de grootte). Je woonplaatst bepaalt bij welke unit je hoort. Mijn gezin is lid van de gemeente Gent. In werkelijkheid omvat die gemeente bijna gans Oost-Vlaanderen, met uitzondering van de regio rond Sint-Niklaas waar meer Mormonen wonen en er dus een aparte wijk is.

Een aantal units samen vormen samen een ring. De gemeente Gent behoort tot de ring Antwerpen. Deze omvat het zuidelijk deel van Nederland en gans Vlaanderen.

 

Twee keer per jaar, nooit lang na de algemene conferentie, is er ook een ringconferentie. Deze volgt een gelijkaardig stramien. Op zaterdag komen eerst de broeders samen die een leidinggevende taak hebben. Deze sessie wordt gevolgd door een sessie die voor iedereen vanaf twaalf jaar open staat.

Op zondag is er dan gewoonlijk 1 sessie waar alle leden verwacht worden. Traditioneel komen er meer leden op zondag dan op zaterdag, hoewel de meeste leden zullen zeggen dat ze inhoudelijk de zaterdagsessies aangenamer en leerrijker vinden.

 

En dan heeft iedere unit ook één keer per jaar een unitconferentie. Die vervangt dan de zondagse diensten in het lokale kerkgebouw. De sprekers zijn dan meestal de leidinggevenden op ringniveau die toespraken houden over lokale bezorgdheden.

 

De ringconferentie en lokale conferenties worden niet opgenomen en zijn achteraf niet raadpleegbaar, maar ze zijn niet geheim. Zoals onze zondagsdiensten, is iedereen welkom op onze bijeenkomsten om mee te luisteren en te volgen. Vaak zijn er bezoekers die meer willen weten van onze kerk of die overwegen om zich te laten dopen.

 

Nog vragen? Laat maar weten…

 

 

Tags: , ,

0

Mormonen in vuur en vlam

Posted by David on 11/10/2014 in Ideeën |

Om wat mormonees onmiddellijk te vertalen: het priesterschap is de broeders samen van één unit, in ons geval dus alle broeders van de gemeente Gent. Als broeders onderling proberen we een goede band te creëren om op mekaar te kunnen rekenen wanneer nodig. We vergaderen iedere zondagmorgen waarbij we nagaan wie hulp nodig heeft en waar we kunnen helpen.

 

Een aantal keren per jaar organiseren we een activiteit. Als quorum president ben ik daar momenteel verantwoordelijk voor. Het is mijn bedoeling om de activiteiten niet alleen puur lol te maken, maar ook inhoudelijk iets mee te geven. Daarom dat we deze keer vanuit ons presidium het idee hadden om iets te doen rond brandveiligheid.

 

Geert Vermeulen geeft brandpreventielesBroeder Vermeulen is op zijn bedrijf opgeleid als brandverantwoordelijke en was dus de geknipte persoon om ons 2,5 uur uitleg te geven hoe een brand zich ontwikkelt, welke soorten brandblussers er zijn, hoe je moet evacueren en zorg dragen voor personen in problemen en vooral hoe we thuis moeten omgaan met preventie en actie wanneer het misloopt.

 

De les was top en heeft me onmiddellijk doen inzien dat ik met enkele simpele ingrepen het thuis veel veiliger kan maken. Ik heb vooral geleerd dat ik beter een iets duurdere schuimblusapparaat in huis haal in plaats van een goedkope poederblusser om te vermijden dat alle elektronica de geest geeft na een paar weken (en niet gedekt wordt door de verzekering), dat rookmelders gewoon in het midden van het plafond moeten hangen en dat ééntje zeker niet genoeg is in huis en dat een branddeken gewoon standaard moet thuishoren in de keuken.

 

Ik ben echt opgetogen over deze activiteit: het was leuk om samen eens ongedwongen te kunnen praten, maar tegelijk waardevolle zaken te leren. Het moet niet altijd alleen over Hemelse Vader gaan om nuttig te zijn… Bedankt broeder Vermeulen voor de degelijke voorbereiding en schitterende les.

 

 

Tags: , ,

Copyright © 2009-2014 Geenszins All rights reserved.
This site is using the Mormon - Desk Mess Mirrored Child Child-Theme, v1.0.1, on top of
the Parent-Theme Desk Mess Mirrored, v2.3, from BuyNowShop.com.