0

Wederzijds respect tussen mormonen en homo’s

Posted by David on 30/01/2015 in Geloof |

Deze week hield De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen een opmerkelijke persconferentie. De boodschap is duidelijk samen te vatten als volgt: mormonen wensen respect voor iedereen, zelfs als er onderlinge verschillen zijn in levensbeschouwing van welke aard ook. Zulke verschillen mogen nooit leiden tot enige vorm van discriminatie.

Elder Oaks heeft het heel duidelijk als volgt gezegd:

  • We claimen voor iedereen het door God gegeven en door de grondwet beschermde recht om hun geloof te beleven volgens de keuze van hun eigen geweten, zonder daarbij de gezondheid of veiligheid van anderen te beschadigen;
  • We bevestigen dat deze zelfde gewetensvrijheid voor alle mannen en vrouwen overal zou moeten gelden zodat ze het geloof en religie van hun keuze kunnen volgen, of zelfs geen enkel geloof indien ze dat verkiezen;
  • We geloven dat er wetten moeten gemaakt worden die de vrijheden van alle mensen beschermen terwijl ze respect hebben voor hen die andere waarden hebben;
  • We verwerpen vervolging en discriminatie in eender welke vorm, waaronder die op basis van ras, afkomst, geloof, economische omstandigheden of verschillen in geslacht of sexuele voorkeur.

Lees verder…

Tags:

0

1 schoonmoeder is genoeg

Posted by David on 23/01/2015 in Geloof |

Onlangs werd op Vitaya een reportage uitgezonden over “mormonen” en prompt kreeg ik de vraag van een facebook vriend hoe dat bij ons zat. Of wij ook huwelijken arrangeren en onze kinderen gedwongen huwelijken ondergaan? Of ik nu vijf vrouwen heb?

 

Laat ik daarin duidelijk zijn: ik heb één vrouw en één schoonmoeder. Beide schatten en beiden meer dan genoeg voor mij. Geen polygamie in De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen Der Laatste Dagen.

 

Maar ja, het is de vraag die altijd terugkomt. Waarom? Omdat er in de beginperiode van de kerk polygamie was. Niet algemeen verspreid onder alle kerkleden, maar de leiders hadden meervoudige huwelijken.

Dit was hen zo door God opgedragen. Voor wie niet gelooft, is dat zonder betekenis en lijkt het gewoon een smoes. Maar verplaats je in de geest van een gelovige, dan is dat anders. In de Bijbel lezen we toch ook over profeten vanouds met meerdere vrouwen, bijvrouwen zelfs. Abraham kreeg de slavin van zijn vrouw door zijn vrouw aangeboden.

Lees verder…

Tags: ,

0

Man en vrouw zijn gelijkwaardig voor God

Posted by David on 18/01/2015 in Opinie |

Het zijn drukke dagen voor een mormoonse blogger die nu wil reageren op alle opinies, blogs en vrije tribunes die er verschijnen omtrent religie. Deze keer richt ik mijn pijlen op Walter Van Steenbrugge. Hij schreef in een blog op deredactie.be:

Godsdiensten lijken wel versterkte burchten waar evenwaardigheid angstvallig buitengesloten wordt. Geparkeerd voor de ophaalbrug. En het slotwater oogt diep en donker.

Wie waagt als eerste de sprong?

Even waardig zijn volstaat.

 

Beste Walter,

Ik ben in de eerste plaats blij dat je zegt dat je weet dat man en vrouw niet gelijk zijn. Er zijn inderdaad veel verschillen, Gelukkig maar, dat houdt het boeiend. Persoonlijk vind ik dat emancipatie, niet alleen binnen de godsdienst maar nog meer daarbuiten, veelal het doel heeft gemist door te veel willen stellen dat man en vrouw gelijk zijn in plaats van gelijkwaardig. Dat is geen nuance, maar een enorm verschil.

 

Dus voor alle duidelijkheid: we hebben het beiden over gelijkwaardigheid. Maar als je over versterkte burchten spreekt, mag ik je dan uitnodigen in mijn kasteel en je het mormonisme tonen, meer bepaald de kamer waarin we hebben over man en vrouw?

Lees verder…

Tags: , ,

0

Gelovigen: paria’s in onze maatschappij

Posted by David on 16/01/2015 in Opinie |

Deze bijdrage verscheen als Vrije Tribune op Doorbraak.be

 

Sinds de aanslagen in Frankrijk, zijn er al heel wat artikels en columns verschenen die over religie gaan. Het merendeel van die opiniestukken zijn geschreven door mensen die zelf niet godsdienstig zijn. Het zijn dan ook meestal stukken die religie als negatief beschouwen. Misschien wordt het eens tijd dat er een gelovige aan het woord komt.

Lees verder…

Tags: ,

1

Antwoord aan Joël De Ceulaer: religie verdient zijn plaats

Posted by David on 14/01/2015 in Opinie |

Naar aanleiding van een column van Joël De Ceulaer op knack.be, heb ik hem het volgende antwoord geschreven:

 

Beste Joël De Ceulaer,

 

Naar aanleiding van uw optreden in Hautekiet en het hernemen van uw column op knack.be, schrijf ik u dit antwoord.

 

Ik merk dat u een bezorgde ouder bent, enorm begaan met de opvoeding van uw zesjarige dochter. Dat is lovenswaardig, want dat is de belangrijkste taak die u hebt op deze aarde: een goede vader en echtgenoot zijn. Althans volgens wat ik geloof.

Want ik schrijf u tevens als lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen Dagen, of korter gezegd en meer bekend, als mormoon. En ook als bezorgde vader.

 

U merkt op dat u niet wil dat uw kind wordt ingelijfd bij één of andere religieuze club waar ze niet voor gekozen heeft. U wil haar zelf de keuze laten. Zo klinkt het nobel, maar eigenlijk maakt u zelf al de keuze voor haar. Niet kiezen is ook een keuze.

Lees verder…

Tags: ,

0

Ik ben wel gelukkig met God

Posted by David on 12/01/2015 in Opinie |

Bart De Wever over GodVanmorgen verslikte ik me even in mijn tas melk terwijl ik de krant las. Bart De Wever had in een interview het volgende gezegd:

Wie vindt dat het aan God of Allah is om te bepalen wat mag en niet mag, zal zich gelukkiger voelen in Iran of Saudi-Arabië.

 

Ik ben er zeker van dat Bart het niet zo bedoelde als het hier in de krant staat en dat het thuis hoort in de context van de geschoktheid die er heerst in West-Europa als gevolg van de aanslagen in Parijs. Maar toch…

 

Het zijn niet alleen moslims die leven volgens geboden van (hun) God. Er zijn veel gelovigen op deze planeet die dit doen. Joden, christenen, … je vindt ze in alle lagen van de bevolking en op alle plekken in de wereld.

Zelf ben ik lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. We worden ook wel eens mormonen genoemd. Ik leef elke dag volgens de geboden van onze Hemelse Vader die we terug vinden in de Schriften (voor ons zijn dat de Bijbel, het Boek van Mormon en de Parel van Grote Waarde) en die tot ons geopenbaard worden door onze profeet. Ter info, als iemand nu zich geroepen voelt om een cartoon te tekenen over onze profeet Thomas S. Monson: go ahead. Ik zal er misschien mee lachen als het goede humor is en ik zal bedroefd zijn als het puur is om te kwetsen, maar het is uw recht te tekenen wat u wil.

 

Ik ben gelukkiger door de geboden te volgen. Die geven me veel vreugde, veel zegeningen en veel diepgang aan mijn leven. Eén van die geboden is trouwens dat ik mij moet houden aan de wetten van mijn land. Op moreel vlak zijn er echter geboden die strenger zijn dan wat de wetten van ons land toelaten: ik ben tegen abortus en tegen euthanasie, om maar iets te noemen, en ik zal opkomen voor mijn mening. Ik zal die zelfs op democratische wijze kenbaar maken aan volksvertegenwoordigers van mijn keuze.

 

Maar best Bart, ik zal daarom niet gelukkiger zijn in Iran of Saudi-Arabië – integendeel zelfs vermoed ik. Ik ben gelukkig hier in Vlaanderen. Maar ik schrik wel van de groeiende onverdraagzaamheid tegen religie. De intolerantie tegenover de islam is natuurlijk groter dan tegen andere religies, maar uw uitspraak wekt geen beroering omdat in het algemeen men religie weliswaar tolereert, maar nog amper goedkeurt. Godsdienst is voor weirdo’s: we tolereren ze zolang ze onschadelijk zijn, maar intussen maken we hen graag belachelijk.

 

Hoe vaak moet ik niet aanhoren dat geloven in God abnormaal is? Hoe vaak moet ik geen betogen aanhoren die stellen dat intelligente mensen niet kunnen geloven in God en bij gevolg wie wel gelooft, eigenlijk niet goed bij zijn hoofd is.

Geloven in God en Zijn geboden volgen is enkel voor fundamentalisten, volgens de heersende tijdsgeest en wordt alsmaar meer in een hoekje gedrongen. Kerk en staat zijn gelukkig al lang gescheiden – ik zou het niet anders willen – maar de secularisering houdt nu in dat religie naar het puur private moet verbannen worden.

 

Dat vind ik spijtig. Als er meer echte tolerantie moet komen, dan moet religie een zelfde plek in het leven krijgen als het atheïsme of agnosticisme. Laat mensen gewoon gelukkig zijn, ook diegene die wel in God geloven.

Tags: ,

0

Een prachtige zondag

Posted by David on 11/01/2015 in Geloof |

Het was vandaag een speciale dag. Gisteren werd ik tijdens een meeting in Antwerpen aangesproken door Elder Boom, onze gebiedszeventiger. Hij vroeg of ik tijdens zondag beschikbaar was voor een gesprek.

Da’s altijd spannend als een leider in de kerk vraagt of je beschikbaar bent voor een gesprek. Ofwel heb je iets mispeuterd, ofwel hangt er een nieuwe roeping in de lucht.

 

Vanmorgen was Elder Boom dus zo vriendelijk om helemaal tot in Gent te komen voor een sprek met Isabel en mij. In onze kerk is het gebruikelijk om, wanneer er een roeping wordt gegeven, de echtgenote er bij te betrekken. Want indien zij bezwaar zou hebben dat het te belastend zou zijn in het gezin of zo, dan zou de roeping niet doorgaan. Man en vrouw zijn in onze kerk altijd een unit en zijn gelijkwaardig, dat blijkt echt wel tijdens zulk gesprek.

 

Maar het ging inderdaad om een roeping. Op vraag van president Teixeira, die als zeventiger verantwoordelijk is voor West-Europa, ben ik geroepen als adviseur voor het gebiedspresidium in verband met sociale media. Een nieuwe roeping in de zin van dat deze roeping nieuw “uitgevonden” is. Op dit moment weet ik dus nog niet wat er allemaal op mij wacht, behalve dat het waarschijnlijk in het verlengde ligt van de zaken waarmee ik lokaal en in het zendingsgebied al mee bezig was, maar nu dan voor een groter gebied. Ik ben blij dat mijn inspanningen nu kunnen gebruikt worden in gans West-Europa. Ik ben ook verheugd dat ik op die manier kan bijdragen aan het zendingswerk.

 

Het is opnieuw een bevestiging van mijn patriarchale zegen, waarin reeds werd aangekondigd dat ik later zou moeten rondreizen in bepaalde roepingen. Dus ik verwacht dat ik in deze roeping wel eens vaker van huis weg zal zijn.

 

Ik was dus eigenlijk wel verheugd toen de avondmaalsdienst begon, maar daar werd de dag nog mooier. President Symynck vertelde over een filmpje dat hij gezien had over hoe een schoenmaker zijn Heiland ontmoette. Ik vond het zo’n indrukwekkend verhaal, dat ik het filmpje heb opgezocht en van ondertitels heb voorzien:

 

Tags:

2

Kinderen zijn geen koopwaar

Posted by David on 10/01/2015 in Familie |

Ik kan me de tijd niet herinneren dat er nog eens een colporteur aan de deur is gekomen om een stofzuiger of een encyclopedie (je weet wel, zo’n Wikipedia op papier) te verkopen. Ja, af en toe iemand met pannenkoeken of snoepjes voor de basket of een andere vereniging in het dorp te steunen.

 

Vandaag echter werd er geleurd met kinderen, meer bepaald met schoolgaande kinderen of nog meer bepaald met mijn bijna twaalfjarig kind. Ik schets even de situatie:

Lucas, onze jongste, was al thuis van school. Laurens wordt op vrijdag op dat moment door zijn moeder opgepikt na een weekje kostschool in het buitengewoon lager onderwijs in Gentbrugge. Omdat er zo weinig scholen zijn voor autisten met een normale begaafdheid, moet Laurens zo ver op school gaan, waardoor we geen recht hebben op busvervoer. Mede om die reden – en anderen – gaat Laurens van dinsdag tot vrijdag op kostschool. Iets waar hij tegenop ziet, want hij zou liever net zoals zijn broer elke avond thuis zijn bij mama en papa. Liefst zou hij op een gewone school zitten en geen autisme hebben. Keep that in mind, voor het vervolg van het verhaal.

 

Lucas is dus thuis en er wordt aangebeld. De eerste vraag is zoals het hoort “is mama of papa thuis” en je verwacht dat een neen van een negenjarig kind er dan toe leidt dat men het gesprek afbreekt. Maar neen, de colporteur van dienst, een personeelslid van de Maricolen in Maldegem, begint zijn verkoopspraatje. Dat zijn broer bijna 12 wordt en dus een nieuwe school mag kiezen en dat de Maricolen een goede school zou zijn voor hem. Enzovoort… Er wordt zelfs een stick met informatie afgegeven.

 

Lucas, blij om dit goede nieuws te melden aan zijn broer, staat hem op te wachten als hij thuis komt en doet het ganse verhaal, zoals de alinea hierboven beschreven. Voor Laurens gaat de hemel open: hij mag naar een andere, normale school. “Kijk mama, ze hebben het zelfs op een stick gezet; ik moet niet meer naar een speciale school.”

 

Moet ik de taferelen verder beschreven nadat mama hem moet uitleggen dat het fout is (“neen mama, Lucas zegt dat ze het hier zijn komen zeggen dat ik in Maldegem naar school mag”)? Ik ben blij dat er geen foto van zijn gezicht op dat moment bestaat, want dan zou ik mijn hartkwaal – zijnde een gebroken vaderhart – met u delen en daarmee wil ik u besmetten noch bedroeven.

 

Ik vraag me af waar die scholen de lijsten vandaan halen om te weten wie er twaalf wordt? Zijn dat lijsten van de gemeente uit het bevolkingsregister? Zo ja, is dat wettelijk volgens de privacywetgeving? Een vraag die ik bij deze eens stel aan zowel de privacycommissie als aan het gemeentebestuur.

En als het niet zo is, kunnen scholen zich dan niet beter informeren? Vaststellen dat er kinderen zijn die niet op hun school thuis horen? Of op zijn minst daar eerst naar vragen?

 

Alleszins niet een verkoopspraatje aan een negenjarige geven die niet de mondigheid heeft toe te lichten dat het ongepast is om ons ongevraagd dit leed aan te doen.

Ik doe mijn verhaal in de hoop dat dit viraal rondgaat bij de ronselende scholen en hen eens doet beseffen dat in hun strijd om zieltjes en geld, er grenzen van fatsoen zijn die overschreden kunnen worden met kwalijke gevolgen. Terwijl dit verhaal hopelijk rondgedeeld wordt, zal ik me bezig houden met Laurens te troosten en uit te leggen dat die persoon echt wel mis was en hij niet naar de Maricolen kan gaan. Meer nog, mocht hij morgen als bij wonder wakker worden zonder autisme, dan zou ik hem niet naar de Maricolen laten gaan, tenzij hij handel zou willen studeren. Want in die richting zijn ze daar blijkbaar top.

 

Tags: ,

0

Gruwel in naam van God/Allah

Posted by David on 08/01/2015 in Opinie |

Als diep-gelovige christen ben ik vol afschuw voor wat er gebeurd is in Parijs. Zoveel doden in twee aanslagen, is gewoon triestig – en ik gebruik het woord triestig omdat ik te veel verdriet heb om een beter woord te vinden.

Het kan en mag nooit dat er gemoord wordt in de naam van God. Of welke andere naam je Hem ook geeft. Toch gebeurt en gebeurde dit. In quasi elke religie.

 

God is een goed excuus voor geweld, zo lijkt het. Op zich verwondert het me niet. Er zijn weinig dingen die zo emotioneel diep gaan als geloof, zowel voor hen die geloven als voor niet-gelovigen, heb ik al gemerkt. Zeg tegen een atheïst dat je gelooft, en je krijgt een vlaag over je heen in de overtreffende trap. Geloof maakt blijkbaar heel wat los.

 

De reactie die ik daarnet van mijn maat Moustafa – een overtuigd moslim – hoorde, is een wijze reactie. Hij zei: “Ik vind het niet fijn als ze Mohammed beledigen. Voor mij is hij belangrijk. Maar niemand heeft mij geweld aangedaan als ze iets slecht over hem schrijven. Als iemand iets slecht schrijft, dan moet ik als moslim die argumenten met hetzelfde wapen bestrijden: dan moet ik mijn mening schrijven. Met respect, maar wel met overtuiging. Maar zulk dodelijk geweld is niet de manier waarop Allah wil dat we ons verdedigen.”

 

Dat strookt dus volledig met mijn visie als Mormoon – trouwens niet alleen mijn visie maar een basisbegrip in onze religie. Het draait om respect. Als je wil dat je in jouw mening of jouw (on)geloof gerespecteerd wordt, begin dan met zelf respect te tonen voor wat een ander (niet) gelooft.

Of zoals het in onze basisprincipes staat:

“Wij eisen het goed recht de almachtige God te aanbidden volgens de stem van ons eigen geweten, en kennen alle mensen hetzelfde goed recht toe: laat hen aanbidden hoe, waar of wat zij willen.”

 

Ik vind het ook niet fijn als iemand met mijn geloof lacht, in de bedoeling vooral van uitlachen. Maar als ik al de nood voel om mij te verdedigen, dan wil ik dat doen met woorden, met uitleg waarom God zo belangrijk voor mij is.

Maar humor is humor en moet mogelijk zijn. Ik moet niet alle humor leuk vinden, om te erkennen dat het humor is. Ook als is het humor die enkel bedoeld is om te kwetsen.

Ik heb zelf als Mormoon naar The Book of Mormon musical in Londen gaan kijken. Ik vond het niet leuk dat anderen lachten met de stukken die voor ons belangrijk zijn, maar langs de andere kant heb ik met veel dingen harder gelachen dan de rest, gewoon omdat ik veel meer begreep van datgene waarmee men lachte.

 

Gisteren las ik dat sommigen de beslissing van AP om geen foto’s met Charlie Hebdo cartoons te tonen laf noemden. Ik dacht in eerste instantie hetzelfde, maar een column deed me vandaag realiseren dat ik reageerde als Europeaan. Hier is iedere vorm van satire en kritiek mogelijk, in Amerika raakt men gewoon niet aan religies. niet uit angst, maar meer uit respect. Zoals Els Aeyels uitlegt, is religie in Amerika zo ingeburgerd, dat men er met meer respect mee omgaat.

 

Iedere cultuurgemeenschap moet op haar manier omgaan met geloof en ongeloof. Maar het Amerikaanse voorbeeld zou niet slecht zijn om wat navolging te krijgen: gewoon iedereen meer respect laten hebben voor wat we geloven of niet geloven.

 

En respect verdraagt geen geweld; laat dat duidelijk wezen! Dat moet iedereen geloven.

Tags: ,

0

Geheime service tot uw dienst

Posted by David on 04/01/2015 in Familie |

Vrijdag hadden Laurens en Lucas hun eerste jeugdwerkactiviteit van 2015 en ik moet zeggen: het was in orde.

 

Laurens poets schoenenZe zijn lid geworden van de KGW geheime dienst en hebben allerlei opdrachten geleerd. Zo hebben ze leren strijken, schoenen poetsen en knopen aannaaien. Het belangrijkste echter was dat ze op deze speelse manier de opdracht hebben gekregen thuis een maand lang dienstbetoon te doen door te helpen in het huishouden.

Het heeft zijn effect niet gemist. Als we voortaan hun hulp nodig hebben, volstaat het hen aan te spreken met hun geheim agent code (die ga ik hier niet verklappen natuurlijk) en ze staan paraat om te helpen.

 

Lucas naait een knoop aanGrandioos gedaan van het jeugdwerkpresidium. Ze hebben zich geamuseerd, iets geleerd en vooral ze hebben zin gekregen om te helpen. Ik kijk al uit naar de volgende activiteiten.

 

Tags: ,

Copyright © 2009-2015 Geenszins All rights reserved.
This site is using the Mormon - Desk Mess Mirrored Child Child-Theme, v1.0.1, on top of
the Parent-Theme Desk Mess Mirrored, v2.3, from BuyNowShop.com.